หลังจากเดือนสิงหาคม 2550 น้องนุ้ยไม่ได้กลับมา

เที่ยวบ้านอีกเลย แม้กระทั่งไม่มีไฟล์ทบินมาแวะที่สนาม

บินสุวรรณภูมิ  ทำให้พ่อแม่ไม่ได้พบน้องนุ้ยลูกสาวคน

เดียวของพ่อแม่นานถึง 6 เดือน ซึ่งค่อนข้างจะนานมาก

ทีเดียว สำหรับหัวอกของคนที่เป็นพ่อแม่ที่รักและคิดถึง

ลูก  แต่การกลับมาเที่ยวบ้านของน้องนุ้ยในครั้งนี้(ก.พ.

51)ทำให้พ่อแม่รู้สึกตื่นเต้นและดีใจที่จะได้พบลูกสาว

และที่สำคัญที่สุดได้รับรู้และเห็นการเปลี่ยนแปลงอะไร

ต่ออะไรในทางที่ดีหลายๆอย่าง  น้องนุ้ยลูกสาวที่แสนดี

ของพ่อได้ใช้ความเข้มแข็งอดทนเอาชนะอุปสรรคต่างๆ

จนได้รับความไว้วางใจจากบริษัทให้ทำงานในตำแหน่ง

ที่สูงขึ้น  ซึ่งเป็นข่าวดีอย่างหนึ่งที่พ่อแม่ได้รับเป็นของ

ขวัญ  และสิ่งที่ดีใจและรู้สึกเป็นเกียรติที่พี่ๆในสายการ

บินที่มีตำแหน่งสูงๆหลายๆคนได้มาเที่ยวบ้านของเรา 

ซึ่งแต่ละคนเป็นคนดี มีใจโอบอ้อมอารี มีความเมตตาให้

กับน้องนุ้ยตลอดเวลา ทำให้พ่อแม่ภูมิใจและมั่นใจว่าลูก

สาวของพ่อต้องเป็นคนดีจริงๆ  ถึงได้รับความเมตตาจาก

พี่ๆ CS,CSD พ่อและแม่ขอถือโอกาสนี้ขอบคุณพี่ๆทุกคน

ถ้ามีโอกาสแวะมากรุงเทพฯและต้องการไปเที่ยวที่ไหน

โทรหาพ่อได้ตลอดเวลา ยินดีบริการพี่ๆCS,CSDที่ดีและ

น่ารักของน้องนุ้ย  ตอนนี้น้องนุ้ยกลับถึงบ้านที่โดฮาแล้ว

พ่อและแม่รู้ว่าลูกจะมีการเทรนPST.โดยจะเริ่มเทรนในวัน

พรุ่งนี้ เพื่อจะทำหน้าที่ในตำแหน่งใหม่  พ่อแม่ก็ขออวยพร

ให้ลูกโชคดี พบความสำเร็จความเจริญก้าวหน้าในหน้าที่

การงานยิ่งๆขึ้นไป   พ่อกับแม่รักและคิดถึงลูกเสมอและจะ

เป็นกำลังใจให้ลูกอยู่ตลอดเวลา   พ่อและแม่ภูมิใจในตัว

ลูกนะ